X
تبلیغات
رایتل
یکشنبه 9 آبان‌ماه سال 1389 @ 11:24 ب.ظ

راز جاودانگی احمد بورقانی !! - بهرام گلزاده

      همکار رسانه ایم، خانم لامع زاده اخیراً در یادداشتی متفاوت، که در بخشی از آن، به چگونگی رشد "آقای مدیر"! اختصاص داشت و بنده بنای بحث در خصوص این بخش از مقاله را ندارم، زیرا پیام  خانم لامع زاده به روشنی و شفافیت، به مخاطف انتقال یافت، به بیان فضایل و ویژگی های منحصر به فرد مرحوم، فقید سعید، "احمد بورقانی" پرداخت که بسیار به جا و قابل تامل و تا حدودی نیز نوستالوژیک بود! نوستالوژیک از آن حیث، که گذشته و یاد بزرگانی چون بورقانی را در خاطره ها زنده کرد!

ادامه مطلب ...

دوشنبه 3 آبان‌ماه سال 1389 @ 12:52 ب.ظ

عهدنامه ترکمانچای امسال به اتمام میرسد - خاطره ای از تاریخ

راستی میدونین عهدنامه ترکمانچای امسال به اتمام میرسه و قانونا آذربایجان شوروی دیگه مال ایرانه چون طبق این عهدنامه آذربایجان شمالی ایران یا ایران شمالی رو به مدت 100 سال به روسیه دادند. اینم متن معاهده ننگین ترکمانچای :

 


ادامه مطلب ...
دوشنبه 3 آبان‌ماه سال 1389 @ 09:47 ق.ظ

وقتی که سیامک قادری از فیلتر گزینش عبور کرد!!!!!!

 

 

سیامک می گفت : یک روز توی پیاده رو به طرف میدان تجریش می‌رفتم، از دور دیدم یک کارت پخش کن خیلی با کلاس، کاغذهای رنگی قشنگی دستشه، ولی به هر کسی نمی ده!

خانم ها رو که کلا تحویل نمی گرفت و در مورد آقایون هم خیلی گزینشی رفتار می‌کرد و معلوم بود فقط به کسانی کاغذ رو می‌داد که مشخصات خاصی از نظر خودش داشته باشند، اهل حروم کردن  تبلیغات نبود... 

 

احساس کردم فکر می‌کنه هر کسی لیاقت داشتن این تبلیغات تمام رنگی گرون قیمت رو نداره، لابد فقط به آدمهای باکلاس و شیک پوش و با شخصیت می‌ده! از کنجکاوی قلبم داشت می‌اومد توی دهنم...!!!

خدایا، نظر این تبلیغاتچی خوش تیپ و با کلاس راجع به من چه خواهد بود؟! آیا منو تائید می‌کنه؟!

کفشهامو با پشت شلوارم پاک کردم تا مختصر گرد و خاکی که روش نشسته بود پاک بشه و کفشم برق بزنه! شکم مبارک رو دادم تو و در عین حال سعی کردم خودم رو بی تفاوت نشون بدم! دل تو دلم نبود. یعنی منو می‌پسنده؟ یعنی به من هم از این کاغذهای خوشگل می‌ده...؟!

همین طور که سعی می‌کردم با بی تفاوتی از کنارش رد بشم با لبخند نگاهی بهم کرد و یک کاغذ رنگی به طرفم گرفت و گفت: "آقای محترم! بفرمایید"

قند تو دلم آب شد! با لبخندی ظاهری و بدون دستپاچگی یا حالتی که بهش نشون بده گفتم: ا ِ، آهان، خوب چرا من؟ من که حواسم جای دیگه بود و به شما توجهی نداشتم! خیلی خوب، باشه، می‌گیرمش ولی الآن وقت خوندنش رو ندارم!" کاغذ روگرفتم...

چند قدم اونورتر پیچیدم توی قنادی و اونقدر هول بودم که داشتم با سر می‌رفتم توی کیک تولدی که دست یک آقای میانسال بود! وایسادم وبا ولع تمام به کاغذ نگاه کردم، نوشته بود:
 به پایین صفحه مراجعه کنید!

.
دیگر نگران طاسی سر خود نباشید، پیوند مو با جدیدترین متد روز اروپا و امریکا............ 

 

وبلاگ رضا ضیایی طنازی